Συγχωνεύσεις Νοσοκομειακών Μονάδων : Οι οργανωτικές αλλαγές προϋπόθεση επιτυχίας

Συγχωνεύσεις Νοσοκομειακών Μονάδων: Οι οργανωτικές αλλαγές προϋπόθεση επιτυχίας

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Ν. ΠΑΤΣΑΚΗ

Η δημοσιοποίηση του από πολλού απαραίτητου «χάρτη» Υγείας και της αμφίδρομης διαδραστικής του λειτουργίας συνιστά οπωσδήποτε μια από τις θετικές επιπτώσεις της «κρίσης». Ενέργειες που θα έπρεπε να είχαν γίνει στο παρελθόν, τουλάχιστον κατά την α΄ περίοδο δημιουργίας του Ε.Σ.Υ., αργοπόρησαν με γνωστές συνέπειες:

-Αναρχη χωροθέτηση νοσηλευτικών μονάδων (νοσοκομεία & κέντρα Υγείας).

-Απαράδεκτη υποστελέχωση των προηγουμένων από ειδικότητες και προσωπικό απολύτως απαραίτητο για την κύρια αποστολή των μονάδων.

-Επικάλυψη ειδικοτήτων και «υπόγεια» ρεύματα τροφοδότησης των υπερεκτιμημένων νοσηλευτηρίων του Κέντρου από περιπτώσεις απλώς παθολογικών ευρημάτων και συντηρητικών θεραπειών.

-Απουσία συστημάτων ελέγχου και προγραμματισμού, επικράτηση του χειρογράφου και του κατάστιχου έναντι του διαδικτύου και..............

 του e-mail.

-Ελλειψη στελεχών κάθε βαθμίδας και δεξιοτήτων, εκεί ακριβώς που ήταν απαιτητή η άμεση τοποθέτησή τους.
-Παράδοση «άνευ όρων» της δημόσιας Υγείας (και των κρατικών ταμείων) στους γνωστούς-αγνώστους επιχειρηματίες ενός μη εμπορεύσιμου κατά βάση αγαθού, όπως η Υγεία.
-Υπερσυνταγογράφηση φαρμάκων, υπερκατανάλωση μη απολύτως απαραίτητων εξετάσεων και «θεραπειών» και υπερχρέωση κόστους, πολλές φορές μέσω της υποβολής λογαριασμών για μη πραγματοποιημένες συνεδρίες.
-Εγκατάλειψη μέχρι τεχνολογικής ή λειτουργικής απαξίωσης υλικών και συσκευών ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Κ.τ.λ.
Κατά τα άλλα, τα δημόσια νοσηλευτήρια ήταν επαρκέστατα στελεχωμένα με προέδρους Δ.Σ. και διοικητές, γραμματείς, κλητήρες και οδηγούς χωρίς ωστόσο κανείς –τουλάχιστον αν δεν με απατά η μνήμη και το αρχείο μου– να έχει ποτέ δικαιολογήσει την αμοιβή του μέσω λογοδοσίας ή έστω δημόσιας ανάρτησης στο διαδίκτυο για απλούστατα πράγματα όπως:
-Τι ακριβώς έπραξε (ή μάλλον, τι ΔΕΝ έπραξε) στο διάστημα της αντιμισθίας του;
-Τι πρότεινε π.χ. για τη βελτίωση της παραγωγικότητας της μονάδας;
-Πώς (αν….) αντιμετώπισε φαινόμενα αποδεδειγμένης σπατάλης, υπερχρέωσης, πλασματικών υπερωριών, ανύπαρκτων ή μη απαραίτητων «εφημεριών»; Κ.ο.κ.
Σε κάθε περίπτωση, είναι σίγουρο ότι υπάρχουν αντιρρήσεις, επιχειρήματα περί του αντιθέτου, κατηγορίες για «κυκλώματα», «πολιτικό» κόστος και «ομηρία» από μικρο-κομματικά τοπικά και άλλα συμφέροντα κ.λ.π. Ομως, οφείλονται επαρκείς εξηγήσεις π.χ. για ποιον λόγο πουθενά δεν υπάρχει αναφορά για ποιοτικά στοιχεία διαφοροποίησης, όπως για τη θνησιμότητα των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων, για την οποία η Ελλάδα φέρεται ως η κορυφαία στον κόσμο, μιας και οι αντίστοιχοι δείκτες την κατατάσσουν στην α΄ θέση ως προς τη βιωσιμότητα των ασθενών (!).
Ο σκοπός του σημερινού σημειώματος δεν είναι απαραίτητα προς ψόγο όλων όσων διοικούσαν μέχρι σήμερα το Ε.Σ.Υ. (ή μάλλον έτσι πίστευαν…), αλλά για να επισημάνει μερικά, αναγκαία κατά την ταπεινή μας γνώμη, στοιχεία οργανωτικών αλλαγών.

• O εσωτερικός έλεγχος

Με τη βοήθεια Ο.Π.Σ. (esy-net κ.ά), κάθε απόκλιση, πέραν ενός ορισμένου εύρους, από τα δέοντα, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τέτοιον τρόπο ώστε να μην επαναληφθεί. Π.χ. το ποσοστό των εκτός μονάδας αναγκαίων μετακινήσεων για τομογραφία, εφόσον υφίσταται και είναι λειτουργικός ο αντίστοιχος εξοπλισμός. Το σύστημα Κεντρικής και αποθηκών κλινικών να είναι δομημένο με τέτοιον τρόπο, ώστε να αποφεύγονται ελλείψεις (και ελλείμματα), αλλά και να ζητούνται ευθύνες από τους υπολόγους των υλικών. Σε περιπτώσεις ιδιαίτερης σοβαρότητας, ενδεχομένως να είναι αναγκαία η ίδρυση υπηρεσίας «Εσωτερικών Υποθέσεων», ανεξάρτητα δομημένης και διακομματικής στελέχωσης.

• Η διοικητική δομή των «νέων» μονάδων

Ξεπερνώντας το αναμενόμενο κύμα διαμαρτυριών τύπου «με φάγανε τα συμφέροντα», «δεν με «πήγαινε» ο υπουργός» κ.ά, το σημαντικότερο είναι να πεισθούν οι μέχρι πρότινος διασπαρμένοι σε δύο ή περισσότερα νοσοκομεία πως δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε, εκτός και εάν «φοβούνται» για οτιδήποτε μπορεί να προκύψει. Εξυπακούεται πως οργανωμένες αντιδράσεις της μορφής «δεν πάω πουθενά, εδώ θα μείνω» και «θα καταγγείλω πολιτική δίωξη» κ.ά. ιδιαίτερης τηλεοπτικής και έντυπης ακροαματικότητας, μιας και κάποιοι ίσως «συνήθισαν» να εργάζονται «δίπλα» ή «από το σπίτι», θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη λογική του «νόμος είναι το συμφέρον του πολίτη» και όχι η «βολή» και ο «λουφές».
απο την εφημ. παρασκηνιο